Ülviye Derya Coşkun

Ânı yaşamak lazım; ânı,

Şu güneşin doğuşundaki turkuaz mavisini,

Ve güneşin batışındaki kan kırmızısını,

Kuşların semadaki danslarını,

Bir fincan sıcak kahveyle dost sohbetlerini,

Ne geçmişte kalmak ne de hayatın girdabında, gelecek kaygısında yorulmak,

Tek nefes o da şu anki nefesini,

Koyvermek gerisini,

Ânı yaşamak ve yaşatabilmek için…