Çocuklar, gençler; her şey olabilirsiniz, öğretmen, işçi, doktor, çiftçi… hiçbir şey olamayabilirsiniz de. Ne ki isterseniz “insancık” değil “insan” olabilirsiniz. Sizlerden öncelikli beklentimiz de bu: İNSAN OLMAK! (“İNSAN OLMANIZ!” da olabilir. İkirciklendim.)

Bu yapıt bireyci, kendindenci insancıklarla; toplumcu, özverili, insanı ve doğayı seven insanları sergilemektedir.

The post İnsanlar İnsancıklar appeared first on Bu Kitap Benim.

The post Müstakil Düşünenler Kültür ve Medeniyet Dergisi Eylül-Aralık 2021 Sayı 1 appeared first on Bu Kitap Benim.

Kitabın önsözünde, ‘ulusal eğitimin dev gibi sorunları var’ diyen Temuçin, sorunların bireysel çabalarla çözülemeyeceğini, uzun vadelerle belirlenmiş programlar doğrultusunda uğraşlar verilmesi gerektiğini, ve bu uğraşların toplumca benimsenmiş reformlara dönüşmesi halinde ‘ulusal eğitimin’ bir umut ışığı görebileceğini belirterek, “Bu kitabın amacı da o “umut ışığı”nın görünmesine naçizane katkı sağlamak” dedi. Temuçin’in eğitimcilik hayatında milli eğitimin tüm aksayan yanlarını sebep-sonuç ilişkisi içerisinde belirterek, çözüm önerileri sunduğu ‘Öğretmen’ adlı kitabın önsözünde şu ifadeler yer alıyor. “Bu kitap, tüm öğretmenler; çocuklarını büyük umutlarla okullara gönderen ana/babalar için, onların okuması için yazılmıştır. Bu kitap, Milli Eğitim’de yaşanan, ancak “söylenmeyen”, “söylenemeyen”lerin anlatıldığı -bir bakıma- Milli Eğitim’in “kara kitabı”dır! Bu kitap, Ali Kemal Temuçin’in 45 yılını –“ama”sız, “fakat”sız, “beklentisiz”- verdiği Milli Eğitim yaşanmışlığında edindiği çevre, dostluklar, doyumlar ve de güzelliklere gönül borcunun karşılığıdır. Çalıştığım yıllarda gözlemlediğim, yaşadığım eğitim/öğretim gerçeklerini; edindiğim deneyimleri, hiçbir kısıtlamaya, sıradanlaştırmaya, örtmeye/sırlamaya ve de duygu sömürüsüne yer vermeden anlatmaya çalıştım. Güttüğüm tek amacım var: Bu kitabın hedef kitleme ulaşmasını sağlamak… Genç öğretmenlere ve çocuklarını okutan ana/babalara Türk Milli Eğitimi’nde yaşanan kimi gerçekleri anlatmak. Salt anlatmak değil, “eğitimimizdeki cilalanmışlılığın” altındakini göstermeye çalışmak. Bununla da yetinmeyerek; yeri geldiğinde –ve becerebildiğim kadarıyla- çözüm önerileri sunmak… Her zaman ve her ortamda dillendirdiğim bir şey var: Eğitimimiz giderek ulusallıktan, bilimsellikten, çağdaşlıktan uzaklaşıyor. Öğrencilerimizin uluslararası değerlendirmelerdeki sırası, yuvarlandıkça büyüyen kartopu gibi tepetaklak gidiyor.

The post Öğretmen – Anılar, Gerçekler, Öneriler appeared first on Bu Kitap Benim.

Müsait değilim...

Varlığıyla yokluğu bir olanlara müsait değilim

Tüm enerjimi sömürenlere müsait değilim

Boş konuşmalara, anlamsız ilişkilere müsait değilim

Beni yoran insanlara müsait değilim

Kendini bir halt sananlara müsait değilim

Sevgisini hissettirmeyenlere müsait değilim

Egosu kendinden önde gidenlere müsait değilim

Verdiğim emeği hiçe sayanlara müsait değilim

Değerimi bilmeyenlere müsait değilim

Kısacası, bundan sonra mutsuzluğa ben hiç müsait değilim…

The post Gidenler ve Kalanlar appeared first on Bu Kitap Benim.

Balat’ın ara sokaklarında dolaştık el ele, bir pazar günüydü.

Mütemadiyen, tarihi sokakların ve binaların dokusunda kaybolduk. Akşam ışıkları yanarken evlerde, denizin yosun kokusu geliyordu uzaklardan. Bir şarkı çalıyordu, kahvelerimizi yudumlarken, ruhumuzun yaralarına merhem oluveriyordu. Sonbaharda adresini şaşırmış bir haziran günü gibi, bayram sabahı heyecanında, yazın bitimine doğru şehre gelen o son festivale benziyordu. Bir masalın ve sonbaharın koynundaydık.

O günden beri, yeryüzünde sevdiğin her bir şeyi sevdim ben de...

Odanın penceresinin kenarındaki babaannenin hediye ettiği fincandaki çiçeği, minik taşlı tokanı, pembe rujunu, mis gibi kokan parfümünü, sıcacık gülümseyişini, saçlarının cennetsi kokusunu, rengarenk döpiyesini, sana çok yakışan topuklu ayakkabıları, taşlı siyah çantanı, çok severek aldığın tabloyu, methederek bana anlattığın filmi, uzun Monte Carlo’yu, Bodrum Antik Tiyatro’da Sıla tam söylerken “dinledin mi bu şarkıyı?” dediğin Karanfil’i, çok erken kaybettiğimiz Onurcan Özcan’dan dinleyip çok sevdiğin Yaramızda Kalsın’ı, bilmem kaç sezon ve kaç saat sürse de sırf izlediğin için Netflix’teki o bilimkurgu diziyi, kendi ellerinle hazırladığın yoğurtlu mantıyı ve fırında sütlacı, yemekten sonra pişirdiğin Türk kahvesini, sen sevdiğin için Beşiktaş’ı, saatler boyunca kimse çevremizde yokmuşçasına beraber dans edebilmeyi, günün bütün yorgunluğuyla kollarımın arasında uyumanı, sabah uyanıp bu dünyaya bir gün daha gözlerimi açtığımda, güzel yüzünü karşımda görmeyi…

Çok sevdim...

The post Derinlik Sarhoşluğu appeared first on Bu Kitap Benim.

Dikkat!

Bu kitap fazlaca sevgi, inanç, özgüven ve eser miktarda komedi içerir.

Bu kitap aklımın ucundan bile geçmeyen bir hayaldi be­nim için. Sadece yaşadığım dönemi en travmasız nasıl atla­tırımın cevabını yazmakta bulmuştum, yazdıkça rahatladım, rahatladıkça yazdım, biriktikçe de daha özgür ve özgündüm. Birilerinin beni duyduğu hissiyle daha da cesur yazdım. Sa­dece karalamadan ibaret olan harflerle şimdi başkalarının da hayatlarına dokunma şansını elde ettim. Ama asla beğenil­mek ya da bir yarışın içinde olmak için değil, sadece anlaşı­labilmek ve anlatabilmek için yazdım. Zira sadece kendi ha­yatlarımızdan çıkarabileceğimiz dersler oldukça sınırlı, hep bir adım daha ileride, daha meraklı olmak gerek. Dolayısıyla bu kitap bir biyografiden fazlası, bu kitap hayatın tam ortası, acının ve komedinin harmanı, vefanın simgesi, dengesizliğin dengesi, kan ve aşkın kırmızısı...

The post Sevgilim Lenfoma appeared first on Bu Kitap Benim.

The post Bizden Biri Mustafa Kemal appeared first on Bu Kitap Benim.